kocham.

Będziemy sądzeni z miłości.

Miłość to pojęcie, które każdy może rozumieć na zwój sposób. Jedni postrzegają ją jako przymus i obowiązek, a dla innych jest ona powodem dla rozdawania ludziom szczęścia.

Według Encyklopedii PWN:

miłość, filoz., religiozn. uczucie skierowane do osoby (np. m. oblubieńcza, rodzicielska, braterska, Boga, bliźniego) lub przedmiotu (np. m. ojczyzny), wyrażające się w pragnieniu dla nich dobra, szczęścia i zachowania ich istnienia;

jej wyrazem i sprawdzianem jest bezinteresowna służba dla innych; jeden z gł. wątków nauczania Jezusa, który wzywał do miłości Boga i bliźniego, do naśladowania miłości Bożej i do okazywania miłości nawet nieprzyjaciołom; w etyce rozróżnia się rodzaje miłości: między kobietą a mężczyzną (gr. érōs, łac. amor), wśród członków rodziny i między przyjaciółmi (gr. philía, łac. amicitia) oraz miłosierną i uczynną miłość bliźniego (gr. agápē, łac. caritas).

W Słowniku Języka Polskiego rozpisano ją na:

1. «głębokie uczucie do drugiej osoby, któremu zwykle towarzyszy pożądanie»

2. «silna więź, jaka łączy ludzi sobie bliskich»

3. «poczucie silnej więzi z czymś, co jest dla kogoś wielką wartością»

4. «głębokie zainteresowanie czymś, znajdowanie w czymś przyjemności»

5. «obiekt czyichś uczuć i pragnień»

6. «pożycie seksualne»

Na rekolekcjach dowiedzieliśmy się, że miłość nie zna granic i powinniśmy kochać każdego niezależnie od pochodzenia, przekonań, koloru skóry czy nawet sposobu w jaki nas traktuje.

„Jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi (Mt 5,39)” Te słowa wypowiedziane przez Jezusa uświadamiają nam, że miłość jest bardzo prosta. To nie powinno mieć znaczenia jaką okrutną szkodę nam ktoś uczynił. Jesteśmy stworzeni do miłości, ale sami stawiamy sobie przeszkody na drodze do szczęścia. Powinniśmy być nauczeni bezwzględnej miłości do każdego człowieka i dawać z siebie najwięcej ile tylko się da. Tak jak robił to kanonizowany 27-ego kwietnia Święty Jan Paweł II. O właśnie ten mężczyzna przez 27 lat papiestwa starał się udowodnić ludziom jak ważna jest w życiu miłość. Każdy z nas za tą miłością tęskni i tak jak Bóg Ojciec kocha nas jak swoje dzieci, tak my powinniśmy kochać naszych bliźnich starając się dawać im szczęście i poczucie bezpieczeństwa.

A oto cytaty Karola Wojtyły:

•          „Człowiek jest wiel­ki nie przez to, co po­siada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.”
•          „Pow­stań, ty, który już stra­ciłeś nadzieję. Pow­stań, ty, który cier­pisz. Pow­stań, po­nieważ Chrys­tus ob­ja­wił ci swoją miłość i przecho­wuje dla ciebie nieo­cze­kiwaną możli­wość realizacji.”
•           „Miej­cie od­wagę żyć dla Miłości, Bóg jest Miłością.”
•          „Zbyt często życie ludzkie roz­poczy­na się i kończy poz­ba­wione ra­dości i poz­ba­wione nadziei.”
•          „Bo­gatym nie jest ten kto po­siada, lecz ten kto daje.”
•          „Wierzę, że im bar­dziej się kocha, tym więcej się czy­ni, gdyż miłości, która nie jest niczym więcej niż uczu­ciem, nie mógłbym na­wet naz­wać miłością.”
•          „Kapłan jest człowiekiem żyjącym sa­mot­nie po to, aby in­ni nie by­li samotni.”
•          "Po­wiedz mi, ja­ka jest two­ja miłość, a po­wiem ci, kim jesteś.”
•         „Praw­dzi­wa cy­wili­zac­ja nie po­lega na si­le, ale jest owo­cem zwy­cięstw nad sa­mym sobą, nad mo­cami nies­pra­wied­li­wości, egoiz­mu i niena­wiści, które są zdol­ne zniek­ształcić praw­dzi­we ob­licze człowieka.”

Możemy być kim tylko chcemy i ranić wszystkich dookoła. Ale czy aby na pewno będąc zachłanni i oziębli w stosunku do innych ludzi, będziemy lepsi dla siebie? Osobiście wydaje mi się, że nie. Oczywiście, możemy sobie w tym momencie zadać pytanie „Dlaczego w takim razie mam robić coś dla innych, skoro nikt mi się później nie odwdzięcza?” I w tym jest sęk, żeby rozdawać miłość bezinteresownie.

"W dniu, w którym radość innych staje się Twoją radością,
w dniu, w którym cierpienie innych staje się Twoim cierpieniem -
masz prawo powiedzieć kocham." 
Michel Quoist